باقرى بيدهندى
91
گنج حكمت ( احاديث منظوم ) ( فارسى )
سيره پيامبر در برخورد با . . . ( حديث 48 ) و كان صلّى اللَّه عليه و آله يؤتى بالصبى الصّغير ليدعو له بالبركة او ليسميه ، فيأخذه فيضعه في حجره تكرمة لاهله . فربما بال الصّبى عليه فيصيح بعض من رآه حين بال . فيقول ( ص ) لا تزرموا بالصّبىّ ، فيدعه حتّى يقضى بوله ، ثمّ يفرغ من دعائه او تسميته فيبلغ سرور اهله فيه و لا يرون انّه يتاذّى به بول صبيّهم فاذا انصرفوا غسل ثوبه . « 1 » ترجمه : وقتى طفل صغيرى را براى دعا يا نامگذارى بحضور پيغمبر اكرم مىآوردند حضرت براى احترام كسانش او را با آغوش باز ميگرفت و در دامن خود ميگذارد . گاهى اتفاق مىافتاد كه طفل در دامن پيغمبر بول ميكرد كسانى كه ناظر بودند به روى كودك صيحه ميزدند ، تندى مىكردند ، تا او را از ادرار باز دارند نبى اكرم ( ص ) آنان را منع ميكرد و ميفرمود با تندى و خشونت از ادرار كودك جلوگيرى نكنيد ، سپس طفل را آزاد ميگذارد تا او ادرار كند . موقعى كه دعا يا نامگذارى تمام مىشد اولياء اطفال در نهايت مسرت كودك خود را ميگرفتند و كمترين آزردگى و ملالت خاطر در پيغمبر مهربان از ادرار كودك احساس نميكردند . موقعى كه كسان طفل ميرفتند پيغمبر لباس خود را تطهير مىكرد . در خبر آمد كه اطفال صغار * هر دم آوردند كه نامش گذار « 2 »
--> ( 1 ) بحار جلد 6 صفحه 153 به نقل از « كودك از نظر وراثت » و تربيت ج 2 ، از فلسفى . ( 2 ) قسمتى است از شعرى بلند تحت عنوان ( في بقية آدابه و اخلاقه الشريفة ص ) .